Rankingi Atlético Madryt – siła w Hiszpanii i Europie
Atlético Madryt to klub, który przez dziesięciolecia udowadnia, że można rywalizować z gigantami mając mniej pieniędzy, ale więcej charakteru. W rankingach europejskich zajmuje obecnie 14. pozycję światową, a w Hiszpanii plasuje się jako trzecia siła – tuż za Realem Madryt i Barceloną. To pozycja, którą Los Colchoneros wypracowali sobie ciężką pracą, sprytną polityką transferową i niezłomnym stylem gry pod wodzą Diego Simeone.
Historia Atlético to opowieść o klubie robotniczej klasy, który nigdy nie miał tak komfortowej sytuacji jak miejski rywal z Bernabéu. Mimo to zgromadził w swoich szafach 34 główne trofea, w tym 11 mistrzostw Hiszpanii i 3 Ligi Europy. Brakuje tylko jednego – Ligi Mistrzów, do której finału docierali trzykrotnie, za każdym razem kończąc jako wicemistrzowie.
Pozycja Atlético w rankingach 2025/26
Sezon 2025/26 to 123. sezon w historii klubu i 24. z rzędu w La Liga – stabilność, której pozazdrościć mogą nawet większe marki europejskiej piłki. W lutym 2026 roku Atlético zajmuje 4. miejsce w tabeli La Liga z 48 punktami po 25 meczach (14 zwycięstw, 6 remisów, 5 porażek). To solidna pozycja gwarantująca udział w Lidze Mistrzów, choć walka o podium trwa.
W rankingu klubów według współczynnika UEFA Atlético legitymuje się wynikiem 91.500 punktów, co daje im 14. pozycję w Europie. Dla porównania – Barcelona ma 96.250, a Real Madryt aż 131.500 punktów. W rankingu hiszpańskim Los Rojiblancos są trzecią siłą, wyprzedzając takie kluby jak Sevilla (39.000), Villarreal (59.000) czy Real Betis (60.250).
Atlético Madryt utrzymuje się w europejskiej czołówce od ponad dekady – od momentu objęcia zespołu przez Diego Simeone w 2011 roku klub nie opuścił Ligi Mistrzów.
Trofea krajowe – 11 tytułów mistrzowskich
Atlético Madryt może pochwalić się 11 tytułami mistrza Hiszpanii, co stawia ich na trzecim miejscu w historycznej klasyfikacji La Liga – za Realem (35 tytułów) i Barceloną (27). Ostatnie mistrzostwo przyszło w sezonie 2020/21, kiedy pod wodzą Simeone zespół zdominował ligę i przerwał hegemonię dwóch gigantów.
Lista wszystkich mistrzostw pokazuje, że Atlético miało różne okresy dominacji:
| Okres | Liczba tytułów | Sezony |
|---|---|---|
| Lata 40. | 2 | 1939-40, 1940-41 |
| Lata 50. | 2 | 1949-50, 1950-51 |
| Lata 60-70. | 4 | 1965-66, 1969-70, 1972-73, 1976-77 |
| Lata 90. | 1 | 1995-96 (dublet z Copa del Rey) |
| Era Simeone | 2 | 2013-14, 2020-21 |
Szczególnie pamiętny był sezon 2013/14, gdy Atlético po raz pierwszy od 1996 roku sięgnęło po mistrzostwo. Remis 1:1 na Camp Nou z Barceloną w ostatniej kolejce przypieczętował triumf i przerwał serię tytułów Barcy i Realu trwającą od 2004 roku.
Copa del Rey – 10 pucharów
Puchar Hiszpanii to druga najważniejsza krajowa arena, gdzie Atlético Madryt zapisało się złotymi zgłoskami. 10 trofeów Copa del Rey stawia ich w ścisłej krajowej czołówce, choć daleko za Barceloną (31) i Realem (20).
Ostatni triumf w Copa del Rey przyszedł w sezonie 2012/13, kiedy w finale Atlético pokonało Real Madryt 2:1 – mecz pamiętny tym bardziej, że obie drużyny skończyły go w dziesiątkę. To zwycięstwo przerwało 14-letnią i 25-meczową passę bez wygranej w derbach Madrytu, co miało ogromne znaczenie symboliczne.
Europejskie sukcesy – potęga w Lidze Europy
Jeśli jest jeden europejski puchar, który Atlético Madryt opanowało do perfekcji, to Liga Europy (wcześniej Puchar UEFA). Trzy triumfy w latach 2010, 2012 i 2018 czynią z Los Rojiblancos jedną z najpotężniejszych sił w tych rozgrywkach w XXI wieku.
- 2009/10: Pierwsze zwycięstwo w erze Ligi Europy pod wodzą Quique Sáncheza Floresa
- 2011/12: Drugi tytuł – finał w Bukareszcie przeciwko Athletic Bilbao (3:0), dwa gole Radamela Falcao
- 2017/18: Trzeci triumf, umacniający pozycję Diego Simeone jako najskuteczniejszego trenera w historii klubu
Każde zwycięstwo w Lidze Europy było połączone z triumfem w Superpucharze UEFA. W 2012 roku Atlético rozgromiło Chelsea 4:1 w Monako, a Falcao strzelił hat-tricka w pierwszej połowie – jeden z najbardziej spektakularnych występów w historii tych rozgrywek.
Diego Simeone po zdobyciu Superpucharu UEFA w 2018 roku stał się najbardziej utytułowanym trenerem w 122-letniej historii Atlético Madryt.
Liga Mistrzów – piękny dramat bez happy endu
To najbardziej bolesny temat dla kibiców Atlético. Klub dotarł do finału Ligi Mistrzów trzykrotnie – w 1974, 2014 i 2016 roku – i za każdym razem musiał zadowolić się srebrem. Dwa ostatnie finały to szczególnie gorzkie wspomnienia, bo oba przegrane z… Realem Madryt.
| Sezon | Przeciwnik | Wynik | Miejsce |
|---|---|---|---|
| 1973/74 | Bayern Monachium | 0:4 (powtórka) | Bruksela |
| 2013/14 | Real Madryt | 1:4 (po dogrywce) | Lizbona |
| 2015/16 | Real Madryt | 1:1, 3:5 w karnych | Mediolan |
Finał 2014 roku w Lizbonie był szczególnie dramatyczny. Atlético prowadziło 1:0 do 93. minuty, gdy Sergio Ramos wyrównał głową. W dogrywce Real rozstrzygnął sprawę, wygrywając 4:1. Dwa lata później historia się powtórzyła – tym razem w karnych po bezbramkowym remisie w regulaminowym czasie.
Mimo braku triumfu, 15 udziałów w Lidze Mistrzów od sezonu 1996/97 (z przerwami) świadczy o stabilnej pozycji Atlético w europejskiej elicie. W rankingu Atlético Madryt w Lidze Mistrzów klub regularnie plasuje się w czołowej dwudziestce kontynentu.
Era Diego Simeone – transformacja klubu
Jeśli mówić o rankingach Atlético Madryt w ostatniej dekadzie, nie sposób pominąć wpływu Diego Simeone. Argentyński trener objął zespół w grudniu 2011 roku i całkowicie odmienił oblicze klubu. Pod jego wodzą Atlético rozegrało już 519 meczów z bilansem 61% wygranych i średnią 2,06 punktu na mecz.
Simeone wprowadził filozofię opartą na żelaznej defensywie, kolektywnej pracy i mentalności wojownika. To podejście przyniosło:
- 2 mistrzostwa Hiszpanii (2014, 2021)
- 2 Ligi Europy (2012, 2018)
- 3 Superpuchary UEFA (2012, 2018, plus jeden z 2010 przed jego erą)
- 1 Copa del Rey (2013)
- 2 finały Ligi Mistrzów (2014, 2016)
- 3 półfinały Ligi Mistrzów (2017 i inne)
Pozycja Atlético Madryt w rankingu klubów europejskich znacząco wzrosła właśnie w erze Simeone. Z zespołu balansującego między europejską czołówką a średniakami, Los Colchoneros stali się stałym bywalcem fazy pucharowej Ligi Mistrzów.
Polityka transferowa i budżet
Rankingi Atlético w Hiszpanii i Europie są tym bardziej imponujące, gdy spojrzy się na budżet klubu. W sezonie 2025/26 wydatki transferowe wyniosły 241 milionów euro (bez bonusów i potencjalnych dodatków), co jest kwotą znaczną, ale wciąż mniejszą niż u bezpośrednich rywali.
Klub słynie ze sprytnej polityki transferowej – kupuje młode talenty, rozwija je, a następnie sprzedaje z ogromnym zyskiem. Przykłady:
| Piłkarz | Sprzedany do | Kwota | Rok |
|---|---|---|---|
| Antoine Griezmann | Barcelona | 120 mln € | 2019 |
| Rodri | Manchester City | 70 mln € | 2019 |
| Lucas Hernández | Bayern Monachium | 80 mln € | 2019 |
| Radamel Falcao | AS Monaco | 60 mln € | 2013 |
Ten model biznesowy pozwala Atlético utrzymywać konkurencyjność bez zadłużania się na poziomie Barcelony czy Realu. W sezonie 2025/26 najwyżej ocenianymi zawodnikami są Jan Oblak, Julián Álvarez i Antoine Griezmann (który wrócił do klubu).
Stadion – od Calderón do Riyadh Air Metropolitano
Przeprowadzka z legendarnego Vicente Calderón (2017) na nowy stadion była kluczowa dla wzmocnienia pozycji Atlético w rankingach finansowych. Riyadh Air Metropolitano (wcześniej Wanda Metropolitano, potem Cívitas Metropolitano) mieści 70 460 widzów i jest jedną z najnowocześniejszych aren w Europie.
Stadion gościł finał Ligi Mistrzów w 2019 roku, co świadczy o jego klasie i prestiżu. Większa pojemność i lepsze zaplecze komercyjne przekładają się na wyższe przychody, co pomaga klubowi konkurować finansowo z europejską elitą.
Riyadh Air Metropolitano to jeden z najnowocześniejszych stadionów w Europie – arena, która odzwierciedla ambicje klubu robotniczej klasy aspirującego do europejskiej elity.
Aktualna forma i perspektywy
W sezonie 2025/26 Atlético prezentuje mieszaną formę. 4. miejsce w La Liga po 25 kolejkach to wynik solidny, ale poniżej oczekiwań klubu, który walczy o podium. Ostatnie 5 meczów przyniosło tylko 2 zwycięstwa (40% skuteczności), co sugeruje pewne problemy z regularnością.
Liderami zespołu są:
- Alexander Sørloth – 9 goli w lidze
- Julián Álvarez – 7 goli, 3 asysty
- Antoine Griezmann – 6 goli
- Giuliano Simeone – 5 asyst, ocena 7.24
- Marcos Llorente – najwyżej oceniany zawodnik (7.26), 4 asysty
W Lidze Mistrzów sytuacja wygląda trudniej – niedawna porażka 1:2 z Bodø/Glimt czy 0:1 z Manchesterem United w kobiecych rozgrywkach pokazują, że droga do europejskiego sukcesu wciąż wymaga pracy.
Historyczne rekordy i ciekawostki
Pozycja Atlético Madryt w rankingach to nie tylko aktualne wyniki, ale też bogata historia pełna rekordów:
- 1974 rok: Jedyny triumf w Pucharze Interkontynentalnym – zwycięstwo nad Independiente
- 1962 rok: Pierwszy europejski puchar – Puchar Zdobywców Pucharów
- 2013 rok: Przerwanie 14-letniej passy bez wygranej z Realem Madryt
- 2002 rok: Jedyne w historii mistrzostwo drugiej ligi hiszpańskiej
Klub funkcjonuje nieprzerwanie w La Liga od sezonu 2002/03 – 24 kolejne sezony w elicie to dowód stabilności organizacyjnej i sportowej. To szczególnie ważne w kontekście trudnych lat 80. i 90., gdy Atlético balansowało na krawędzi bankructwa.
Rywalizacja z Realem i Barceloną
Rankingi Atlético w Hiszpanii są nierozerwalnie związane z wieczną walką o trzecie miejsce w hierarchii – albo próbami wdarcia się do duopolu Realu i Barcy. Historycznie Atlético zawsze było postrzegane jako klub robotniczej klasy, podczas gdy Real reprezentował establishment.
Ta rywalizacja ma też wymiar geograficzny – Vicente Calderón stał w robotniczej dzielnicy Arganzuela w centrum-południu Madrytu, podczas gdy Santiago Bernabéu góruje w zamożnej dzielnicy Chamartín na północy. Przeprowadzka na nowy stadion nieco zatarła te różnice, ale mentalność „buntownika” (sentimiento de rebeldía) pozostała.
W ostatnich 15 latach Atlético udowodniło, że może rywalizować z gigantami – 2 mistrzostwa, liczne wygrane w derbach i regularna obecność w Lidze Mistrzów to osiągnięcia, które podniosły prestiż klubu.
Wyzwania i przyszłość
Ranking Atlético Madryt w Europie (14. miejsce) i Hiszpanii (3. miejsce) to pozycje stabilne, ale klub stoi przed wyzwaniami. Diego Simeone, mimo sukcesów, jest najdłużej urzędującym trenerem w elitarnym futbolu, co rodzi pytania o świeżość pomysłów. Jego kontrakt i długość kadencji (od 2011) to fenomen w świecie, gdzie trenerzy rzadko wytrzymują więcej niż 2-3 sezony.
Finansowo Atlético musi dalej balansować między ambicjami a rzeczywistością. Wydatki rzędu 241 milionów euro w jednym oknie transferowym to kwota znaczna, ale konkurencja nie śpi – Real i Barcelona, mimo problemów, wciąż dysponują większymi budżetami.
Kolejnym wyzwaniem jest wreszcie zdobycie Ligi Mistrzów. Trzy finały bez zwycięstwa to statystyka, która ciąży. Każdy sezon bez triumfu w Champions League to pytanie, czy Atlético kiedykolwiek przełamie tę klątwę.
Podsumowanie – siła charakteru
Atlético Madryt w rankingach europejskich i hiszpańskich zajmuje pozycję odpowiadającą jego możliwościom – trzecia siła w kraju, czternasta w Europie. To nie są liczby, które robią największe wrażenie, ale kontekst ma znaczenie. Klub z mniejszym budżetem niż najwięksi rywale, bez historii 30+ mistrzostw, ale z ogromnym charakterem.
34 główne trofea, w tym 11 mistrzostw Hiszpanii i 3 Ligi Europy, to dorobek, którym może pochwalić się niewielu klubów w Europie. Stabilność finansowa, nowoczesny stadion i wizjonerski trener to fundamenty, na których Atlético buduje swoją pozycję.
Brakuje tylko jednego – Ligi Mistrzów. Gdyby Los Rojiblancos w końcu sięgnęli po Puchar Europy, ich pozycja w rankingach – zarówno formalnych, jak i w sercach kibiców – skoczyłaby na zupełnie inny poziom. Do tego czasu pozostaje walka, pot i charakterystyczna dla Atlético mentalność: nigdy się nie poddawaj, nawet gdy wszyscy stawiają na bogatszych rywali.
